آرامش چیست؟
نگاه به گذشته و شکر خدا....
نگاه به آینده و اعتماد به خدا....
************
سلام سلام به همه ی دوستای گلم....
من با یه عالمه انرژی اومدم...
بالاخره فرصت پیش اومد و بادختر عمه ی عزیز و خوش سفرم به اون تور یه روزه که گفتم بهش خیلی احتیاج دارم رفتیم...
این دختر عمه جان من فقط 17 روز از من بزرگتره وعکسهای بچگیمونرو هر کس میدید فکر می کرد دوقلوییم...
قرار بود این تور یه روزه مقصدش قلعه الموت باشه...
ولی دو روز قبل از سفر بهمون زنگ زدن و گفتن اونجا کوه ریزش کرده و مقصدمون تغییر کرده و می ریم به آبشار شاهان دشت...
ما هم گفتیم شما اصلا بگو کویر لوت...فقط ما رو یه روز از این تهران نجات بده ، هر جا می خوای ببری ببر...
روز حرکتمون چهارشنبه 29 تیرماه بود و چون وسط هفته بود به ناچار هر جفتمون مرخصی گرفتیم....
چهارشنبه ساعت 5:45 صبح بابام من رو رسوند به محل حرکت و اونجا دختر عمه جان رو دیدم که زودتر از من رسیده بود و در واقع ما دو نفر اولین مسافرهای تور بودیم که رسیدیم...
کم کم بقیه همسفرها هم از راه رسیدن...
قرار بود ساعت حرکت 6 صبح باشه که به علت بد قولی آقای لیدر و دیر رسیدنشون ساعت 6:45 حرکت کردیم....
آبشار شاهان دشتکه بعدا فهمیدیم جای فوق العاده زیباییه در روستای شاهان دشت (کیلومتر 68 آمل) واقع شده و در قسمت بالای آبشار ( روی کوه) قلعه ای به نام قلعه ملک بهمنقرار داره که یکی از مهمترین قلعه های مازندران هستش و درواقع پایگاه ملک بهمن یکی از آخرین حکام لاریجان بوده و در سال 1005 هجری توسط نیروهای شاه عباس صفوی فتح میشه...
فقط من موندم اون زمان چطوری این قلعه رو اون بالاساختن...چون راه رفت و آمد به آبشار و خصوصا قلعه خیلی آسون نیست و همه نتونستن بیان بالا....
در واقع همه ی اعضای تور قلعه رو از دور دیدیم وفقط تعدادی از اعضای تور تونستن به آبشار برن و بقیه همون پایین کنار رودخونه اتراق کردن...
برای رسیدن به این آبشار باید اول 96 کیلومتر توجاده هراز برونید....بعد به پل وانا میرسین...از روی پل می گذرین و به راهنمایی تابلوی راهنما عمل می کنین و می رین به سمت روستای شاهاندشت...قبل از روستا باید ازاتوبوس پیاده بشین...فقط وسایل ضروری رو بردارین (هر چه سبکتر بهتر) ...بعد از داخل کوچه های روستای شاهاندشت رد بشین و بعد از 15 دقیقه پیاده روی(شما بخون کوهپیمایی) می رسین به آبشار که واقعا خیلی زیباست....
البته ما برای رسیدن به این آبشار وقت بیشتری روگذروندیم.
وقتی تو اتوبوس (شما بخون مینی بوس) دیدیم یه صدای پیسسسسسسسسسس بلند اومد ،شستمون خبردار شد که پنچر شدیم
تا رانندهپنچریرو بگیره تویاین اقامتگاهکنار ساحل رودخانه هراز اتراق کردیم وکمی گشتیم ...بعد حرکت کردیم به سمت روستای شاهاندشت...
بعضی کوچه های روستا واقعا شیب داشت و لیز بود و من موندم مردم اونجا توی برف و سرما و یخبندون چطوری رفت و آمد می کنن...
روستای قشنگی بود بادرهای چوبیوکوچه های زیبا...ولی راستش من زیاد از سوت و کوریش خوشم نیومد...اصلا یه بچه هم اونجا ندیدیم...
فقط چند تا خانم روستایی تو حیاط حسینیه دیدیم که ساعت ده صبح نشسته بودن و نوحه گوش می دادن که مناسبتش رو باز هم نفهمیدیم....آخه نه شهادت بود و نه کسی فوت کرده بود....
برای رسیدن به آبشار دو راه وجود داشت...یه راه ازمسیر بالا می رفت و یه راه از مسیر پایین که باید از رودخونه رد می شدیم...
لیدر گفت از مسیر بالا باید بریم...با هر بدبختی بود خودمون رو به یه جایی رسوندیم و بعد فهمیدیم که اونجا کوه ریزش کرده و جلوترنمیشه رفت (شانس ما هر جا قرار بود بریم همون جا کوه ریزش کرده بود)..اینه که دوباره هر جوری بود برگشتیم پایین تا از مسیر پایین بریم...اونجا خیلی ها انصراف دادن از دیدن آبشار و کنار رودخونه بساط کردن...
ما هم کمی اون اطراف گشتیم و دیدیم یه کم بی برنامه داریم عمل می کنیم...
به لیدر گفتیم شما سی خودت ما هم سی خودمون 
گفتیم اول می ریم چای و ناهار رو می خوریم تا یه کم ذهنمون به کار بیافته بعد ببینیم چه کار باید بکنیم...اینجوری فقط داریم هی بالا وپایین می کنیم...
خلاصه با دختر عمه جان رفتیم بهیه سفره خونهتازه تاسیس و با صفا که حیاطش تازه آبپاشی شده بود و صدای دلنشین موسیقی سنتی هم فضا رو عالی کرده بود...
ظاهرا اولین مشتریهاش ما بودیم....
ولی خیلی با صفا بود...
ناهار که نداشتن(گفتم که خیلی تازه تاسیس بودن، حتی روکش نایلونی پشتیهاش رو هم برنداشته بودن)...ولیچایسفارش دادیم و انقدر عطش داشتیم که دم نکشیده خوردیم و واااااقعا هم چسبید...
بعدم ناهار خودمون رو خواستیم بخوریم که انقدر زنبور اونجا زیاد بود خورده نخورده در رفتیم...
رفتیم دیدیم بیشتر اعضای تورکنار رودخونه هستن...
ولی من و دختر عمه جان تصمیم گرفتیم بریم بالا کنار آبشار...حیف بود اگه نمی رفتیم...اصلا این همه راه رفته بودیم برای دیدن آبشار....
یه نایلون پر میوه و چیپس و آجیل و دلستر دستمون بود ....دیدیم سخته با اون بالا رفتن....گفتیم می زاریمش زیر یه بوته ی تمشک وبرگشتنی برمیداریمش(که البته قبل از ما زحمت برداشتنش رو کشیده بودن..عیب نداره...نوش جون هر کی برداشته
)
مسیرش یه کم سر بالایی و لیز بود...ولی هر جور بود رفتیم و دیدیم لیدر به همراه یه عده از بچه ها بالا هستن ....
چون پایه دوربین نبرده بودیم از لیدر خواستیم ازمون عکس بندازه که البته پروژه ای بود برای خودش....آخه دستش رو می ذاشت روی لنز و بعد می گفت این دوربین چرا روشن نمیشه(لیدره ما داریم؟(
بعد گفت وسایلتون رو بدین به من و برین زیر آبشارکه البته چون ما از لباس خیس چسبان بسیار چندشمون میشد زیر بار نرفتیم
البته همون کنار آبشار ایستادن هم به اندازه کافی خیسمون میکرد...
ولی بچه ها می گفتن قبول نیست . ما همه رفتیم زیر آبشار ، شما هم باید برین خیس بشین که باز زیر بار نرفتیم و در رفتیم و اومدیم بالای کوه تاعظمت آبشار روبیشتر ببینیم
واقعا زیبا بود....و خدا رو از صمیم قلبم به خاطرخلق این همه زیبایی برای ما انسانهای ناسپاس شکر کردم
سفر بادختر عمه ی خوش خنده ی من اصلاً بد نمی گذره....کلا روحیه اش باعث میشه شاد بشی ...بس که خودش شاد و بانشاطه...
کمی اون بالا روی کوه کنار آبشار روی تنه ی یه درخت نشستیم و به دور از هیاهو و مشکلات شهر هی گفتیم و خندیدیم و با لذت تمام به مناظر اطراف نگاه کردیم و بعد هر جور بود اومدیم پایین (خداییش خیلی لیز بود(
با دختر عمه جان تصمیم گرفتیم بریم کنار رودخونه وپاهامون رو به خنکای آب بسپریم که چقدر برای اعصاب عالی و آرامبخشه و چقدر توی اون هوا چسبید و چقدر الان بازم دلم می خواد 
بعد دوباره راه افتادیم سمت روستا و دو تا بستنی قیفی زعفرونی خریدیم که با کمال تعجب دیدیم قیمتش از تهران خیلی ارزونتره...بستنیش که بستنی پاک بود و تاریخش هم که نگذشته بود..ما هم که هنوز زنده ایم...فقط هنوزنمی دونم چرا ارزونتر بود
می خواستیم از فروشنده یه کم از این آلوچه های ریز و ترش که قبلا من تو باغ داییم خورده بودم و می دونستم خوشمزه است بخریم که گفت خانمم می خواد خشکش کنه و فعلا برای فروش نیست
ولی چون من چشمم پشتش مونده بود امروز دایی جونم بدون اینکه از ناکامی من در خرید این آلوچه ها خبر داشته باشه صبح زود برامون ازباغش از همون آلوها آورد و کلی ذوق کردم
لیدر گفت همه ساعت 4 کنار ماشینهاباشن...
ما هم یک ساعتی وقت داشتیم و با یه دختر خانمی به اسم رسپینا که تنها اومده بود سه تایی حرکت کردیم و قدم زنون و گپ زنون اومدیم سمت ماشینها....
به دختر عمه ام گفتم اگه امروز یه کم بارون هم میومد روزمون تکمیل می شد که دیدیم صدای رعد و برق میاد و نوک کوهها رو مه قشنگی پوشونده....خیلی عالی شد...
دوباره برگشتیم توی ده و کمی هلو و زردآلو خریدیم و سمت ماشینها برگشتیم که دیدیم کم کم بقیه هم از راه رسیدن و با اومدن اونها بارون قشنگی هم شروع به باریدن کرد و من بازم کلی ذوق کردم...
موقع برگشتن ترافیک بود ولی به قول این پلیسهاترافیک در حال حرکت و روان بود...
ماشینهامون نزدیک 20 دقیقه امامزاده هاشم(ع) توقف داشتن که البته ما بدون چادر نتونستیم بریم برای زیارت و از بیرون حرم بهشون سلام دادیم...
بعد دیدیم باد شدیدی میاد و تو اون هوا آش یا نسکافه خیلی می چسبه که بعد از رویت آشهاش ، ما خوردن نسکافه رو ترجیح دادیم
ساعت 9 بود که رسیدیم تهران ....
قرار شد اگه بتونیم هر چند وقت یکبار از این سفرهای این جوری بریم...
دختر عمه جان می گفت یه سفر دو روزه بریم نمک آبرود...منم کاملا موافق و پایه ام...
حالا تا ببینیم خدا چی می خواد...
خلاصه جای همگی خالی...فوق العاده خوش گذشت...
طبق آخرین تصمیمات شاید برای هفته آینده (جمعه) هم با دختر عمه جان برنامه تور یه روزه گذاشتیم ...به احتمال خیلی قوی هم مقصدمون قلعه رودخان هستش
البته این تور مال فرهنگسرا نیست..چون فرهنگسرا تا شهریور فعلا تور نداره
امیدوارم بتونیم بریم...هر کی میاد دستاش بالا
××××××××××
پ.ن.1: اون دوستای گلی که دلشون می خواد به یه مرکز خیریه(انجمن حمایت از معلولین ضایعه نخاعی) در حد توان خودشون کمک کنن لطفا بهم بگن تا شماره تلفن مرکز رو بهشون بدم
پ.ن.2 :دوستان عزیزی که کامنت خصوصی می زارید و ازم سوال می پرسین و آدرسی هم از خودتون نمی زارین ,لطفا بگین من چه جوری باید جوابتون رو بدم؟بعضی وقتا به نظرم بعضی کامنتها واقعا نیازی نیست خصوصی باشن ولی خوب چون خودتون حتما اینجوری دوست دارین منم به عقیده ی شما احترام می زارم..ولی لطفا یه آدرسی بزاین که من بتونم جواب بدم..ممنون
....
